หนูมีเงินให้พ่อแล้ว เล่นน้ำกับหนูได้ไหม “กอล์ฟ ฟักกลิ้ง”ถึงกับสะดุดในวันสงกรานต์ต้องออกไปทำงานหากิน ก่อนนึกถึง”ในหลวงร.๙”

15 เมษายน 2018 | Slide, ข่าวสาร
Loading...

การสร้างครอบครัวให้เป็นสุขเป็นโจทย์ที่ง่ายใครๆก็ทำได้ คงไม่มีปัญหาหรือเหตุแห่งการหย่าร้างเป็นแน่ ซึ่งในความเป็นจริงแล้ว ในปัจจุบันนี้ ครอบครัวที่อยู่กันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาม พ่อ แม่ และลูกๆ อาจหายากมากขึ้นกว่าเดิม เมื่อความอดทนของชีวิตคู่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด ดังนั้น รหัสของสำเร็จในครอบครัวคือ ความอดทน และการให้อภัยต่อกัน ถ้าปราศจากสองสิ่งนี้เมื่อใดสายป่านแห่งครอบครัวก็จะขาดสะบั้นลงทันที
การที่จะสร้างครอบครัวให้มีความสุขสมบูรณ์ได้นั้น บุคคลที่สำคัญที่สุดก็คือ สามี-ภรรยา หรือพ่อแม่ของลูกๆ เพราะทั้งสองคนจะเป็นผู้ที่มีบทบาทในการสร้างคน สร้างครอบครัว ให้มีบทบาทในทิศทางเดียวกัน

ล่าสุดได้มีสมาชิกเฟสบุ๊คชื่อ ฟักกลิ้ง ฮีโร่ ได้ออกมาเผยแพร่ภาพพร้อมระบุข้อความเอาไว้ว่า

Advertisement

Loading...

งานเยอะ ไม่ได้อยู่บ้านหลายวัน ตื่นมากินข้าวแล้วก็ต้องรีบออกไปทำงาน กลับบ้านมาลูกเมียก็หลับหมด เจอแต่แมวรอรับกลับบ้าน วนลูปแบบนี้ทุกวันตั้งแต่มกรา เมื่อคืนชูใจวีดีคอลมาขณะผมอยู่บนรถ จะว่าไปพักนี้ผมเห็นหน้าลูกผ่านหน้าจอโทรศัพท์มากกว่าหน้าจริงๆเธอเสียอีก ลูกคอลมางอแงอยากให้ผมกลับบ้าน ถามผมว่าทำไมป๊ะป๋าต้องไปทำงาน ทำไมไม่กลับบ้านมาหาหนู ผมตอบลูกว่าบ้านเราต้องใช้เงิน ผ่อนบ้านหลังนี้หมด ป๊ะป๋าจะได้ไปซื้อบ้านหลังใหญ่ๆ มีพื้นที่ให้หนูเลี้ยงหมาตัวโตๆ “เราเลี้ยงหมาตัวเล็กๆก็ได้” ชูใจบอกผมเสียงเว้าวอน เธอคงหมายถึงอยู่หลังนี้ แล้วเลี้ยงหมาตัวขนาดพอดีกับบ้านก็พอแล้ว

ผมต้องลงรถไปร้องเพลงพอดี เลยขอวาง กลับไปลูกก็หลับแล้วเหมือนเดิม ไม่มีโอกาสได้คุยต่อ อยากอธิบายลูกว่าป๊ะป๋าหาเงินก็เพื่ออนาคตของหนู ความมั่นคงของหนู หนูจะได้มีเงินเก็บไปเรียนสูงๆ เดินทางไกลๆไปเห็นโลกกว้างๆ ตื่นมาเกือบเที่ยง ชูใจวิ่งมาหา ถามผมว่าวันนี้ป๊ะป๋าเล่นน้ำกับหนูได้มั้ย ผมคำนวนเวลาว่าต้องออกช่วงสี่โมงเย็น เลยตอบเธอว่าเล่นได้ แต่คงแป้บเดียว เธอทำหน้าเศร้าๆ ถามผมย้ำๆว่า ป๊ะป๋าไม่ไปทำงานไม่ได้เหรอ ผมตอบเธอซ้ำ “บ้านเราต้องใช้เงินครับลูก” แล้วเดินไปแปรงฟัน ชูใจเดินหายออกห้องไป เดินลงมาชั้นล่าง เห็นชูใจยืนถือกระปุกออมสินที่เธอใช้เก็บเงิน เธอแงะกระปุก เขย่าๆเทเหรียญออกมากองบนโต๊ะจนหมด ก่อนจะใช้มือน้อยๆโกยเหรียญมาวางบนมือผมทีละกำๆ จนครบทุกเหรียญ “ป๊ะป๋ามีเงินแล้ว ไม่ต้องไปทำงานแล้วนะคะ ป๊ะป๋าเล่นน้ำกับหนูนะ” เหรียญในมือผมหนักอึ้ง มันหนักกว่าก้อนปึกเงินล้านที่ผมเคยจับไปฝากธนาคารมากมาย บอกไม่ถูกว่าทำไมมันหนักขนาดนี้ บ้านหลังโตๆ ลูกเรียนโรงเรียนแพงๆ พาลูกไปเที่ยวเมืองนอก ของพวกนี้ผมไม่เคยถามเธอเลยว่ามันคือสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ หรือผมคิดไปเองว่าเธอต้องการ

Advertisement

หรือจริงๆเธอแค่ต้องการให้พ่อมาเล่นน้ำกับเธออยู่หน้าทาวน์โฮมหลังเล็กๆ เสร็จแล้วพาเธอไปอาบน้ำ เล่านิทานให้เธอฟัง ก่อนจะเข้านอนกับเธอเท่านั้น เหรียญของลูกในมือทำให้ผมเริ่มกลับมาคิดถึงพระราชดำรัสพอเพียง เงินคือสิ่งมีค่าตามอัตราของสิ่งของที่เราต้องการ แต่หากวัดจากความสุข และความพอดีแล้ว สิ่งที่ผมต้องการและลูกต้องการ คือการใช้ความสุขร่วมกันในบ้านหลังเล็กๆที่ปลอดหนี้สิน มีกินมีใช้ และมีเวลาเล่นกันให้มากขึ้น “เพียง” แค่นี้ก็ “พอ” แล้ว

ขอบคุณข้อมูลและภาพ : (ฟักกลิ้ง ฮีโร่)

Loading...



error: Alert: Content is protected !!